Ekscytacje Maxa. Migające diody LED i śliniący się inżynierowie (31)

Clive „Max” Maxfield

5 maja 2026

Jak to mi się często zdarza, nie mogę się w tej chwili opanować z podekscytowania. Chyba wspomniałem w zeszłym roku (2021; przypis redaktora), że zostałem zaproszony do wygłoszenia przemówienia na FPGA Forum 2022 w Norwegii (www.fpga-forum.no). W tym prestiżowym wydarzeniu biorą udział wszyscy liczący się w norweskiej branży układów programowalnych, między innymi projektanci, kierownicy projektów, kierownicy techniczni, naukowcy, studenci ostatniego roku oraz dystrybutorzy układów FPGA.

Poprzednia część

Spis treści

Następna część Toc right icon

Rozwiń cały spis treści Zwiń spis treści

Norwegia, ho!

Tegoroczne (w roku 2022; przypis redaktora) Forum miało pierwotnie odbyć się w lutym, ale… covid… więc przełożono je na wrzesień. Jestem szczególnie wzruszony, ponieważ już kiedyś wygłaszałem przemówienie inauguracyjne podczas tego wyjątkowego wydarzenia – w odległej przeszłości, którą nazywaliśmy rokiem 2012. Z jednej strony to zaledwie 10 lat temu, co byłoby tylko drobnym skokiem w mojej machinie czasu, gdybym tylko... mógł uruchomić to ustrojstwo (tam, gdzie mieszkam, w Huntsville w stanie Alabama, zwyczajnie nie można dostać części). Z drugiej strony technika pędzi naprzód, jak to ma w zwyczaju, i wiele się zmieniło. Na przykład niektóre firmy zajmujące się układami FPGA, które były z nami w 2012 roku (np. TierLogic i Tabula), poddały się; poszły na dno i opuściły ziemski padół (zawsze lubiłem takie metafory). Z drugiej strony, do imprezy postanowiło dołączyć kilku energicznych nowicjuszy (np. Efinix i Renesas). No i dochodzi jeszcze fakt, że obecnie tkwimy po uszy w sztucznej inteligencji (AI), uczeniu maszynowym (ML) i uczeniu głębokim (DL). Ponadto jesteśmy zasypywani nowymi odmianami rzeczywistości (sam mam słabość do truskawkowej), w tym: rzeczywistością rozszerzoną (AR), rzeczywistością zredukowaną (DR), rzeczywistością wirtualną (VR) i wirtualnością rozszerzoną (AV) – by wymienić tylko kilka. Uff! Wystarczy powiedzieć, że nie wątpię, iż uda mi się jakoś zebrać myśli i znaleźć temat do rozmowy (tak jak w przypadku mojej drogiej, starej matki – prawdziwą sztuką jest sprawienie, byśmy przestali mówić).

Na Forum, oprócz delegacji z Norwegii, przybywają często uczestnicy z sąsiednich krajów, w tym ze Szwecji i z Finlandii. Mam również nadzieję spotkać przedstawicieli firmy Testonica, której siedziba znajduje się w Estonii – jednym z krajów bałtyckich. Ci ludzie dysponują interesującą technologią o nazwie Quick Instruments. Jeśli projektujecie płytkę drukowaną z układem FPGA, to wystarczy, że podacie ogólny zarys systemu – w tym typy innych urządzeń na płytce oraz ich mapy pinów i rejestrów – a Quick Instruments automatycznie wygeneruje i skompiluje odpowiedni zestaw testów oprogramowania układowego, umożliwiając w ten sposób układowi FPGA przeprowadzenie zaawansowanego autotestu na poziomie płytki.

W przededniu nowej ery

Forum FPGA tradycyjnie odbywa się w Trondheim – trzeciej pod względem liczby mieszkańców gminie w Norwegii. Trondheim jest między innymi siedzibą Norweskiego Uniwersytetu Nauki i Techniki (NTNU). Wspominam o tym z dwóch powodów. Po pierwsze, dzień przed moim wystąpieniem wygłoszę gościnny wykład dla grupy studentów NTNU studiów magisterskich z zakresu elektrotechniki i elektroniki. Po drugie, w Norwegii ma siedzibę firma Halodi Robotics (www.halodi.com), którą przedstawiłem w poprzednim artykule (Practical Electronics, sierpień 2022 r.; EdW 3/2026), a jej humanoidalne roboty EVE (fotografia powyżej) można spotkać na większości norweskich uniwersytetów. Mam nadzieję, że EVE zechce wziąć udział w moim wykładzie. Jeśli tak się stanie, możecie być pewni, że porobię zdjęcia i opowiem o tym w kolejnym artykule.

Robot EVE ma rozmiar zbliżony do ludzkiego i dysponuje 23 stopniami swobody. Dzięki dwuramiennej konstrukcji EVE może każdym ramieniem unieść ładunek o masie 8 kg. EVE potrafi również przykucnąć i podnieść przedmiot z podłogi lub wyjąć z szafki, a także sięgnąć w górę i umieścić przedmiot na półce.

Najbardziej zadziwiające jest dla mnie to, że roboty EVE są już wdrażane do produkcji i działają na całym świecie w różnych zastosowaniach – od handlu detalicznego po ochronę. Na przykład w handlu detalicznym roboty EVE mogą wykonywać takie zadania, jak poruszanie się po alejkach supermarketu, wykrywanie produktów, które znalazły się w niewłaściwym miejscu, i odkładanie ich na odpowiednie półki, uzupełnianie zapasów, kompletowanie zamówień dla klientów zamawiających online z odbiorem osobistym, identyfikowanie i zgłaszanie towaru rozsypanego czy rozlanego. Lista możliwości jest znacznie dłuższa.

Podobnie jest w przypadku zastosowań związanych z bezpieczeństwem. Roboty EVE mogą samodzielnie poruszać się po budynkach w poszukiwaniu intruzów o nieznanych twarzach, sprawdzać, czy drzwi są zamknięte, a światła wyłączone… i tak dalej. Na początku tego roku amerykańska firma ochroniarska ADT podpisała największe jak dotąd na świecie zamówienie na roboty humanoidalne, zamawiając od firmy Halodi 140 egzemplarzy EVE.