Serwisy partnerskie:
Close icon
Serwisy partnerskie

Pomiar impedancji i źródła prądu w układzie Howlanda

Article Image
W niedawnym poście na forum EEweb Fariz Kurnia Sandy pisze: „Chcę zbudować obwód do spektroskopii bioimpedancji (BIS) lub spektroskopii impedancji elektrycznej (EIS) z wykorzystaniem ulepszonego źródła prądowego Howlanda (rysunek otwierający) jako konwertera U-I i chcę zmierzyć rzeczywisty prąd wpływający do obiektu (takiego jak tkanka).

Wartość prądu można znaleźć ze wzoru I=V/Rx, gdzie Rx jest obciążeniem, które ma zamienić napięcie na prąd. Tutaj napięcie jest napięciem wejściowym  źródła, a nie napięciem po procesie wzmacniania za pomocą wzmacniacza operacyjnego (zakładając idealny wzmacniacz operacyjny). Oczywiście żaden wzmacniacz operacyjny nie jest doskonały. Na przykład, jeśli napięcie wejściowe wynosi 1 V, a Rx=1 kΩ, wpływający prąd wynosi 1 mA (przy założeniu idealnego wzmacniacza operacyjnego). Chcę zmierzyć rzeczywisty wstrzyknięty prąd na podstawie rzeczywistego przyłożonego napięcia – jaki jest najlepszy sposób, aby to uzyskać?

Obwód Fariza jest częścią systemu do pomiaru impedancji w zakresie częstotliwości, więc zaczniemy od omówienia, czym jest impedancja, zanim przyjrzymy się bardziej szczegółowo źródłu prądu Howlanda, którego używa, a następnie omówimy pomiar prądu, o który prosi Fariz.

Impedancja

Impedancja (symbol Z) to wersja AC rezystancji – zależność między przyłożonym napięciem a wynikającym z tego prądem, który popłynie. Dokładniej Z=V/I, co z pozoru wygląda tak samo jak podobna zależność oporu, R=V/I. Różnica polega na tym, że gdy mamy do czynienia z sygnałami prądu przemiennego, interesuje nas zarówno wielkość (amplituda szczytowa fali sinusoidalnej), jak i faza (czas względny) napięcia i prądu, a impedancja musi to uwzględniać.

Jeśli przyłożymy falę sinusoidalną do rezystora, napięcie i prąd podążają dokładnie za sobą – szczyt prądu występuje w tym samym czasie, co szczyt napięcia. To samo nie dotyczy cewek indukcyjnych i kondensatorów. Jeśli zastosujemy falę sinusoidalną do idealnego kondensatora, szczyt prądu wystąpi o jedną czwartą cyklu sinusoidalnego wcześniej niż szczyt napięcia (nazywamy to prądem wyprzedzającym napięcie lub napięciem opóźnionym względem prądu). Przesunięcie czasowe między napięciem a prądem jest zwykle wyrażane jako kąt, gdzie jeden cykl przebiegu to 360°. Zatem prąd w idealnym kondensatorze wyprzedza napięcie o 90°. W przypadku idealnej cewki indukcyjnej prąd opóźnia się w stosunku do napięcia o 90°.

Dla idealnego rezystora (R) rezystancja nie zmienia się wraz z częstotliwością przyłożonego napięcia lub prądu. Dla idealnego induktora (L) efektywna „rezystancja” wzrasta wraz z częstotliwością; to znaczy wielkość prądu zmniejszy się wraz z częstotliwością dla tej samej wielkości przyłożonego napięcia. Idealna cewka indukcyjna jest zwarciem dla prądu stałego. Dla idealnego kondensatora (C) efektywna rezystancja maleje wraz z częstotliwością – jest to obwód otwarty dla prądu stałego i stawia mniejszy opór przepływowi prądu wraz ze wzrostem częstotliwości.

Aby przeczytać ten artykuł kup e-wydanie
Kup teraz
Firma:
Tematyka materiału: Pomiar impedancji i źródła prądu w układzie Howlanda, Impedancja, Liczby zespolone, Analiza impedancji i spektroskopia, Źródło prądowe Howlanda, Analiza obwodu, Ulepszenia, Bieżący układ pomiarowy, Wzmacniacz transimpedancyjny, System pełnego pomiaru
AUTOR
Źródło
Elektronika dla Wszystkich kwiecień 2023
Udostępnij
UK Logo
Elektronika dla Wszystkich
Zapisując się na nasz newsletter możesz otrzymać GRATIS
najnowsze e-wydanie magazynu "Elektronika dla Wszystkich"