- Płytka o wymiarach 104×41 mm
- Zasilanie +12 V
- Prąd zasilania 10 mA w spoczynku, max. 100 mA
- Sterowanie radiowe 433 MHz
- Transmisja radiowa zmiennokodowa Keeloq
- Dwa obwody sterujące 8 A/250 V
- Liczba uprawnionych pilotów: maks. 8
- Zasięg minimalny: 20 m
- Sygnalizacji wyczerpania baterii
Stosowane w urządzeniach moduły łączności bezprzewodowej wykorzystują różne metody przesyłania informacji. Obecnie najczęściej jest stosowana transmisja w podczerwieni (sterowanie urządzeń audio-video) oraz transmisja radiowa (np. obsługa alarmów samochodowych). Przedstawiony w artykule układ umożliwia sterowanie dwoma przekaźnikami za pomocą fal radiowych. Medium to zostało wybrane z uwagi na możliwość szerszego zastosowania. Nie ogranicza to bowiem działania urządzenia w obrębie jednego pomieszczenia, jak w przypadku łączności w podczerwieni. Dodatkowym założeniem podczas projektowania układu była możliwość zastosowania gotowych pilotów, co pozwoliłoby uniknąć trudności z uruchomieniem toru radiowego. Przesyłanie danych drogą radiową wymaga zabezpieczenia przed błędami. W najprostszy sposób można to wykonać stosując scalony koder i dekoder, na przykład MC145028. Jednak jest to układ „stałokodowy” i w formie gotowego pilota jest już niespotykany.
Komunikacja radiowa jest powszechnie wykorzystywana w alarmach samochodowych i z tego względu wymagane jest zabezpieczenie przed błędami, a także przed dostępem osób niepowołanych. Najłatwiej będzie więc zastosować piloty od takich systemów. Jednym z najbardziej rozpowszechnionych jest system kodowania Keeloq opracowany przez firmę Microchip. Jest to system transmisji zmiennokodowej, co gwarantuje duże bezpieczeństwo przesyłanych danych. I choć do sterowania przekaźnikami nie jest wymagane takie zabezpieczenie, to decydując się na nie, nie tracimy możliwości szerszego zastosowania takiego układu sterowania. Piloty pracujące w tym systemie są najbardziej dostępne i takie też zostały zastosowane w prezentowanym sterowniku.
Wykorzystanie kodowania Keeloq wiąże się z koniecznością wstępnego zaprogramowania układu znajdującego się w pilocie oraz dopasowanie go do układu odbiorczego. Wynika to z faktu, że każdy pilot otrzymuje w procesie programowania między innymi: numer seryjny i kod producenta. Zastosowanie takiego samego kodu producenta po stronie odbiorczej pozwala na współpracę obydwu układów. Jest to dodatkowe zabezpieczenie, przed możliwością użycia pilota zaprogramowanego przez innego producenta. Zgodność kodu producenta po stronie nadawczej i odbiorczej pozwala więc na wpisanie informacji o danym pilocie w pamięci odbiornika. To z kolei pozwala na analizowanie danych wysyłanych przez tego pilota i zmianę stanu przekaźników. Struktura danych wysyłanych przez nadajnik jest przedstawiona na rys. 1.
Cały pakiet składa się z 66 bitów i jest podzielony na dwie części: stałokodową i zmiennokodową. W części stałokodowej (Fixed Data Code) znajduje się numer seryjny, kod naciśniętego przycisku pilota, informacja o stanie baterii oraz status naciśniętego przycisku (czy jest naciśnięty kilkukrotnie, czy jest przytrzymywany). W części zmiennokodowej (Encrypted Data Code) na 4 bitach znajduje się informacja o naciśniętym przycisku, a na pozostałych zmienne dane zapewniające unikatową zawartość każdego pakietu. Każde naciśnięcie przycisku pilota powoduje generowanie innego kodu zgodnie z algorytmem opracowanym przez firmę Microchip. Dlatego nawet podsłuchanie transmisji radiowej i ponowne wysłanie jej do odbiornika nie umożliwi dostępu do niego – każdy pakiet może być użyty tylko jeden raz. Aby nadajnik mógł współpracować z odbiornikiem, w czasie wpisywania go do pamięci następuje synchronizacja. Po takiej synchronizacji odbiornik przewiduje (zgodnie z algorytmem kodowania i dekodowania), jaki będzie następny kod wysłany przez nadajnik i na taki kod reaguje. Jeśli nadajnik wygeneruje dużą liczbę transmisji nie będąc w zasięgu odbiornika, to dojdzie do rozsynchronizowania. W takiej sytuacji kod wysłany przez nadajnik będzie różny od kodu przewidzianego przez odbiornik i polecenie nie zostanie rozpoznane. Aby zapewnić jak najbardziej funkcjonalne działanie, system kodowania jest wyposażony w mechanizm szybkiej synchronizacji. Dwukrotne naciśnięcie przycisku w pilocie powoduje ponowne zsynchronizowanie nadajnika z odbiornikiem.
Po stronie odbiorczej znajduje się mikrokontroler typu PIC16F628A, który zawiera oprogramowanie dekodujące dane wysyłane w systemie Keeloq i na tej podstawie odpowiednio steruje przekaźnikami. Oprogramowanie jest przystosowane do pilotów produkowanych przez firmę Quasarelectronics i współpraca jest możliwa tylko z pilotami tej firmy. Zastosowane piloty posiadają dwa przyciski, które włączają i wyłączają niezależnie każdy z przekaźników. Możliwe jest też przełączenie w tryb, w którym jeden przycisk będzie załączał obydwa przekaźniki, a drugi będzie je rozłączał.