Pomysł, nazwa i zastosowania
Idea zbudowania własnej prądnicy powstała podczas jednego z wyjazdów klasowych na szkolny obóz do Boszkowa, gdy późnym wieczorem graliśmy w namiocie w karty. O 22.00 zgaszono nam światło. Mimo że była to zbyt wczesna pora na sen, bez oświetlenia (telefony na noc oddawaliśmy) nie mogliśmy kontynuować gry, a więc tym razem odpuściliśmy. Jednak niezwłocznie po powrocie z wypoczynku zaczęliśmy pracę nad naszym nowym projektem, by już nigdy nie dopuścić do takiej sytuacji.
RIL to połączenie trzech słów: Radio, Ignis (łac. ogień) oraz Lux (łac. światło). Słowa te idealnie oddają zastosowania naszego urządzenia, które po podłączeniu odpowiednich modułów pełni rolę radia, zapalniczki, latarki, a może być także przenośną, niskonapięciową i niskoprądową ładowarką. RIL wraz z wszystkimi modułami widać na fotografii powyżej.
Analiza oraz cel powstania RIL
Pracę rozpoczęliśmy od analizy istniejących rozwiązań służących do pozyskiwania i magazynowania energii w warunkach terenowych i awaryjnych. Szybko dostrzegliśmy, że większość dostępnych urządzeń – choć nowoczesna – była ograniczona pod względem mobilności (waga), zakresu zastosowań (jedno sprecyzowane zadanie) lub ich naprawa była trudna w warunkach polowych. W odpowiedzi na te braki powstał nasz projekt RIL. Urządzenie zaprojektowano tak, aby zapewniało użytkownikowi niezależność energetyczną, miało wiele zastosowań oraz można je było łatwo przenosić i serwisować w terenie.
W odróżnieniu od hybrydowych harvesterów czy specjalistycznych rowerów elektrycznych, RIL oferuje pełną niezależność od warunków i sposobu pracy – działa zarówno manualnie, jak i w oparciu o energię słoneczną, co czyni go wszechstronnym narzędziem dla podróżników, ratowników czy pasjonatów survivalu. Wykorzystaliśmy biodegradowalne materiały, a niemal każdy użyty przez nas komponent ma niskie zużycie energii i pochodzi z recyklingu, więc zarówno pod względem konstrukcji, jak i użytkowania RIL-a, jest to projekt przyjazny środowisku oraz niemal zeroemisyjny.
Obudowa oraz kwestie mechaniczne projektu
Cała obudowa składa się z 3 elementów: głównego korpusu, frontu i zamknięcia.
Obudowa prądnicy została wykonana w technologii druku 3D z filamentu PLA. Jest to łatwy w druku, biodegradowalny materiał termoplastyczny. Kolor obudowy nie jest przypadkowy – zastosowaliśmy jasny filament, aby dobrze odbijał i rozpraszał promienie słoneczne, dzięki czemu prądnica nagrzewa się o wiele mniej, niż gdyby obudowa była w kolorze czarnym lub granatowym.
W boczne ściany, w specjalnie wykonane otwory, zostały wprasowane dwa jednorzędowe łożyska kulkowe metodą na wcisk (bez użycia kleju). Na pierścieniu wewnętrznym łożyska został wbity wałek ∅ 8 mm. Na końcach wału zostały zamontowane zębatki typu GT2 T60 (60 zębów), natomiast na wałkach generatorów (silników BLDC) – zębatki GT2 T20. Na jednym z końców wałka zamontowano korbkę z ramieniem i bolcem wykonanym na śrubie M5×40 z nakrętką i zabezpieczoną klejem do gwintów. Po połączeniu tych elementów paskiem zębatym uzyskaliśmy przekładnię 3:1, co dało bardzo korzystny efekt – jeden obrót wałka przekłada się na 3 obroty silników. Takie rozwiązanie zapewnia użytkownikowi optymalny komfort pracy.
Był to dla nas dobry sprawdzian umiejętności oraz przyjaźni. Jeśli ktoś z Czytelników chce prześledzić nasze działania od idei do skończonego RIL-a, zapraszamy do obejrzenia poniższej playlisty materiałów na YouTube, a jeśli spodoba się Państwu nasz format, to zapraszamy także do subskrypcji kanału i oglądania nas na bieżąco: https://www.youtube.com/playlist?list=PLhre3KUEv-Gklr4QBOminvlCWryIg4eIj