Układ produkowany jest w dwóch wersjach, różniących się pomiędzy sobą oznaczeniem. Są to SP6641A o maksymalnym obciążeniu 0,33 A oraz SP6641B – 1 A. Oprócz tego produkowane są układy o stałym napięciu wyjściowym równym 3,3 V lub 5 V. Na własne potrzeby układ konsumuje jedynie 10 mA. Przetwornice pobierające tak znikomy prąd idealnie nadają się do aplikacji przenośnych, zasilanych z baterii. Cały układ zamknięty jest w 5 wyprowadzeniowej obudowie SOT-23. Ilość elementów zewnętrznych ograniczona jest do niezbędnego minimum.
Moduł przetwornicy wykonano na płytce jednowarstwowej o wymiarach 18×15 mm. Montaż rozpoczynamy od SP6641. Następnie montujemy diodę Schottky’ego D1 i dławik L1.
Jeśli używany jest SP6641A, to można zastosować diodę o mniejszym prądzie, jednak trzeba się liczyć z tym, że będzie ona pracowała przy parametrach zbliżonych do granicznych, co może skutkować zmniejszoną sprawnością.
Optymalna wartość indukcyjności dławika to 22 µH. Jest ona zalecana przez producenta. Aby zmniejszyć poziom zakłóceń elektromagnetycznych, zastosowano dławik ekranowany magnetycznie. Jest to szczególnie ważne, gdy przetwornica pracuje w pobliżu urządzeń wrażliwych na zakłócenia.
Po przylutowaniu elementów SMD należy zamontować kondensatory C1 oraz C2. Wskazane jest zastosowanie kondensatorów o małym ESR w celu polepszenia jakości napięcia wyjściowego. W module przetwornicy wejście SHDN jest na stałe połączone z plusem zasilania bateryjnego. Wymiary płytki są tak małe, że możliwe jest umieszczenie modułu w koszulce termokurczliwej zapewniającej całkowitą izolację elektryczna oraz osłonę mechaniczną.