Opis układu
Do budowy przetwornicy zastosowano specjalizowany sterownik impulsowy MC34063 firmy Motorola. W tym niepozornym układzie znajduje się generator impulsów o regulowanym współczynniku wypełnienia, komparator, źródło napięcia odniesienia z kompensacją temperaturową i stopień mocy z kontrolą prądu. Do poprawnej pracy wystarczy zaledwie kilka elementów biernych.
Do wyboru mamy dwie podstawowe konfiguracje: przetwornica podwyższająca napięcie – step–up converter lub przetwornica dostarczająca napięcia ujemnego względem napięcia zasilającego – inverting converter. Dioda D1 zabezpiecza przed odwrotną polaryzacją zasilania, kondensator C1 filtruje napięcie zasilające, rezystory R1...R4 połączone równolegle mają wypadkową oporność 0,25 Ω i są wykorzystywane jako obwód kontroli prądu. Kondensatory C2, C4 i dławik L3 filtrują napięcie wyjściowe, potencjometr montażowy R8 umożliwia regulację tego napięcia, rezystory R5, R6 ustalają zakres regulacji, a pojemność C3 ustala częstotliwość pracy. Elementy L1, D3 i L2, D2 są niezbędne do działania przetwornicy.
Regulacja napięcia wyjściowego dla pierwszej opcji jest możliwa w zakresie Uzas...24 V, dla opcji drugiej w zakresie –1,3...–24 V. Górna granica zależy od obciążenia układu i napięcia zasilania. Przy obciążeniu 100 mA przetwornica podwyższająca umożliwiała osiągniecie napięcia 24 V przy zasilaniu 5 V, natomiast przetwornica inwertująca osiągała napięcie ok. –20 V (–24 V przy zasilaniu 6 V). W obu przypadkach układ scalony delikatnie się nagrzewał, zatem nie należy przekraczać wartości prądu wyjściowego 100 mA.
Teoretycznie układ pracuje poprawnie od 3 V, w praktyce nawet przy nieco mniejszym napięciu. Przy zasilaniu z dwóch baterii AA osiągnięto napięcie 12 V przy obciążeniu ok. 50 mA. Ponadto, jeśli połączymy dwa układy o różnej konfiguracji do jednego źródła zasilania, możemy otrzymać zasilacz symetryczny np. ±24 V.