Zaloguj się
Wszystkie
21 stycznia 2026
33
Większość mieszkańców krajów rozwiniętych, a nawet rozwijających się, może obecnie korzystać z Internetu za pośrednictwem smartfonów lub innych urządzeń mobilnych, znajdujących się w pobliżu miast lub terenów zamieszkałych, a także wzdłuż głównych tras komunikacyjnych. Łączność z Internetem poza takimi obszarami jest zazwyczaj droga i powolna.
System Starlink jest własnością firmy SpaceX i umożliwia zwykłym użytkownikom przystępny cenowo dostęp do Internetu satelitarnego w dowolnym miejscu na świecie, bez względu na to, czy znajdują się na pełnym morzu, w samolocie, na Antarktydzie czy podczas innej wyprawy na odludzie.
Małe opóźnienia
Oprócz dostawy przystępnych cenowo usług o globalnym zasięgu, Starlink zapewnia małe opóźnienia podczas transmisji danych internetowych w obu kierunkach, czyli do i od użytkownika. Fale radiowe poruszają się z prędkością światła (około 3×108 m/s), czyli na pokonanie dystansu między nadajnikiem a odbiornikiem potrzebują czasu. Istnieją również dodatkowe opóźnienia wynikające z przetwarzania sygnału radiowego i dystrybucji danych w Internecie.
Realny czas biegu fal radiowych do satelity geostacjonarnego, orbitującego na wysokości 35 786 km, i z powrotem na Ziemię wynosi około 600 ms lub więcej. Wynikające z tego opóźnienie jest zbyt duże dla dwukierunkowego przekazu dźwięków lub obrazów w czasie rzeczywistym, a także obsługi gier lub innych aplikacji interaktywnych.
System Starlink zapewnia małe opóźnienia dzięki umieszczeniu swoich satelitów na niskich orbitach, na wysokości około 550 km. W ten sposób czas transmisji nie przekracza 20 ms i jest porównywalny z wartościami uzyskiwanymi w sieciach przewodowych. Jednakże, ze względu na tak niskie orbity, dla uzyskania globalnego zasięgu niezbędne jest zastosowanie znacznej liczby satelitów.
Innym deklarowanym celem budowy systemu Starlink jest zapewnienie łączności internetowej w krajach rozwijających się, w których przewodowa lub bezprzewodowa infrastruktura telekomunikacyjna jest słabo rozwinięta. Według ONZ około 57% światowej populacji nie ma dostępu do Internetu.
Firma SpaceX
Firma SpaceX, czyli Space Exploration Technologies Corp, jest w dużej części własnością koncernu Elon Musk Trust (47,4% udziałów, 78,3% głosów). SpaceX buduje satelity Starlink, Swarm i Starshield oraz systemy do ich wynoszenia na orbitę, takie jak rakiety Falcon 9. W grudniu 2022 r. Starlink miał milion klientów, w tym znaczną część w Australii i Nowej Zelandii.
Konstelacje satelitów i ich orbity
Konstelacja to grupa satelitów współpracujących ze sobą jako zintegrowany system. Dobrze znanym przykładem jest konstelacja satelitów GPS. Systemy Starlink, Swarm i Starshield również wykorzystują konstelacje satelitów.
Ze względu na niskie opóźnienia wymagane w systemie Starlink, satelity muszą znajdować się na niskich orbitach okołoziemskich. Z tego powodu widoczność pojedynczego satelity dla obiektu umieszczonego na Ziemi jest ograniczona. Dlatego do pełnego pokrycia całej kuli ziemskiej wymagane jest użycie znacznej liczby satelitów.
Na rysunku 1 przedstawione jest porównanie obszaru pokrycia na powierzchni Ziemi dla trzech popularnych wysokości orbitalnych: orbity geosynchronicznej (GEO), średniej orbity okołoziemskiej (MEO) i niskiej orbity okołoziemskiej (LEO).
Satelity Starlink są umieszczane na orbicie LEO. Na rysunku 2 i w tabeli 1 przedstawione są dane dotyczące orbit GEO, MEO i LEO.
Obszar na powierzchni Ziemi widoczny dla satelity umieszczonego na określonej wysokości można wyznaczyć z poniższego wzoru:
f=d÷2×(R+d)
gdzie d oznacza wysokość orbity nad powierzchnią Ziemi, R oznacza promień Ziemi (nominalnie 6378 km na równiku), zaś f oznacza ułamek powierzchni Ziemi widoczny z satelity. Ten wzór został użyty do wyznaczenia wartości umieszczonych w tabeli 1.
Ze względów praktycznych żaden z satelitów nie będzie widoczny aż po horyzont, z powodu obecności gór, drzew itp. Ponadto, sygnał radiowy będzie degradowany przez długą drogę przez atmosferę. Dlatego w praktyce definiuje się pewien kąt elewacji, poniżej którego nie podejmuje się prób komunikacji między satelitą a stacją naziemną.
Czerwony dysk reprezentuje absolutny horyzont, zaś żółty oznacza minimalny zasięg przy zadanym kącie elewacji. W związku z tym zasięg jaki może osiągnąć satelita jest mniejszy niż obliczony za pomocą powyższego wzoru.
Wysokość orbitalna satelitów Starlink
Jak w każdym dużym programie satelitarnym, przewidziano użycie satelitów w różnych wersjach. Obecnie w przypadku Starlink produkowane są satelity V1, V1.5 (rysunek 4 i 5), V2 i V2 mini. Do tej pory na orbitę trafiły tylko satelity V1 i V1.5, przy czym satelity V1.5 są nadal wystrzeliwane (obecnie na orbitach pracują satelity w wersjach V2 i V3 – stan na styczeń 2026 r. – przypis red.).
Satelity Starlink V1 są rozmieszczone w różnych powłokach, na orbitach o wysokości od 540 km do 570 km, pokazanych w tabeli 2. Powłoka orbitalna to grupa satelitów dzielących tę samą orbitę kołową na określonej wysokości.
Harmonogram rozmieszczania satelitów
Firma SpaceX stale wystrzeliwuje nowe satelity Starlink. W 2018 r. wystrzelono dwa satelity testowe „Tintin”. W 2019 r. wystrzelono kolejną serię 60 satelitów V0.9 należących do projektu produkcyjnego.
Firma SpaceX wystrzeliwała satelity V1.0 od listopada 2019 do maja 2021 roku. Zwykle jednorazowo wystrzeliwano 60 satelitów. Po 29 startach, sumaryczna liczba wyniosła 1675 satelitów. W chwili obecnej 183 z nich już nie działa.
Wystrzeliwanie satelitów Starlink V1.5 rozpoczęło się w czerwcu 2021 roku i trwało do stycznia 2023 roku lub dłużej. Do tej pory odbyło się 40 startów rakiet z satelitami V1.5, z których każda wynosiła do 54 satelitów. W sumie zostało wystrzelonych 1881 satelitów, z czego 52 już nie działa.
Pełna, aktualna lista danych dotyczących satelitów Starlink znajduje się na stronie https://planet4589.org/space/con/star/stats.html.
13 stycznia 2022 roku odbyły się cztery starty rakiet z satelitami Starshield V1.5. Kolejne cztery odbyły się 19 czerwca 2022 roku, z przeznaczeniem dla nieznanych agencji rządowych USA.
Facebook
Twitter
Linkedin
Kup teraz
