Aplikacja odbiornika IR jest typowa, zgodna z notą katalogową układu TSOP18xx. Rezystor R2 z kondensatorem C12 filtruje napięcie zasilania. Rezystor R13 i kondensator C11 ustalają stałą czasową obwodu filtrującego impuls z odbiornika. Uzyskanie odpowiednio dużej stałej czasowej jest konieczne, by odfiltrować pojawiające się czasem na wyjściu układu TSOP1838, pojedyncze impulsy ujemne. W przeciwnym razie układ może samoistnie przełączać diody LED. Z drugiej zaś strony, zbyt duża wartość stałej czasowej spowoduje, że czas trzymania ręki nad czujnikiem w celu przełączenia wydłuży się (w modelu pominięto wspomniany rezystor). W razie potrzeby zmianie może również ulec pojemność elementu C11.
Przebieg z wyjścia układu RC podawany jest wprost na wejście bramki U3A. Każde pobudzenie układu powoduje pojawienie się stanu niskiego na wyjście czujnika, co po chwili skutkuje wyzwoleniem licznika U4 pracującego w trybie przerzutnika T (wyjście Q2 połączone z resetem). Wyjście Q1 steruje inwerterem U3B, którego wyjście z kolei podane jest na układ całkujący (R3, R1, C10) o dwóch stałych czasowych.
Wraz ze zmniejszaniem się napięcia na kondensatorze, rośnie prąd bazy tranzystora T2, który otwierając się, powoli włącza tranzystor wyjściowy T1. Pracuje on w układzie prostego źródła prądowego.
Diody LED zasilane są wprost z wyjścia mostka prostowniczego B1. Wartości elementów w zostały tak dobrane, aby prąd szeregowo połączonych diod LED1...LED3 był zbliżony do 20 mA. Osobna płytka z diodami podłączona jest przewodem do złącza wyjściowego X2.
Dzięki takiemu zasilaniu diod stabilizator U1 nie wymaga zastosowania radiatora. Lampka zasilana jest z transformatora o napięciu wyjściowym 12 VAC. Z układem modelowym bardzo dobrze współpracuje wtyczkowy zasilacz prądu zmiennego 12 V/300 mA AC.