W przypadku zmiany obrazu jego średnia jasność ulega zmianie, co jest wykrywane przez komparator okienkowy. Kondensator C1 odcina składową stałą sygnału wizyjnego.
Średnia wartość napięcia na nieodwracającym wejściu IC1A jest równa połowie napięcia zasilania. Potencjał na kondensatorze C2 jest buforowany przez wzmacniacz U1B i przekazywany do komparatora okienkowego U1C–U1D, za pośrednictwem potencjometrów PR1 i PR2.
Napięcie odniesienia dla komparatora jest dostarczane przez dzielnik zbudowany z rezystorów R8 i R9. Napięcia z potencjometrów PR1 i PR2 są przekazywane do komparatora za pośrednictwem elementów R6–C3 i R7–C4. Im mniejsza jest szerokość okienka, tym szybciej komparator będzie zmieniał stan. Gdy poziom sygnału wejściowego wzrośnie, napięcie na kondensatorze C2 obniży się, zatem poziom napięcia na potencjometrach PR1 i PR2 również się obniży. Gdy napięcie na wyprowadzeniu 9 U1C obniży się poniżej napięcia odniesienia, jego wyjście przejdzie w stan wysoki. Zostanie to zasygnalizowane zaświeceniem diody D2, a przez otwarty kolektor tranzystora T1 zostanie wysłany impuls uruchamiający zewnętrzne urządzenie.
Gdy poziom sygnału wejściowego obniży się, IC1D zareaguje analogicznie, co zostanie zasygnalizowane przez diodę D2.